Halsband voor een windhond: wat wij wel en niet maken

Windhondenbezitters weten meestal al wat ze zoeken, en dat is vaak een martingale. Dus laten we daar eerlijk over beginnen: die maken wij niet. Onze breedste band is 38 mm en gevoerd zijn ze ook niet. Voor het wandelen van een greyhound of een galgo die achteruit kan lopen, is een martingale van een windhondenspecialist het juiste gereedschap en wij zijn dat niet.

Er is wel een deel van het verhaal waar we je bij kunnen helpen, en dat leggen we hieronder uit. Maar niet voordat je weet wat je bij ons niet vindt.

Het probleem: de kop is smaller dan de nek

Bij vrijwel elk hondenras is de kop het breedste punt. Trekt de hond achteruit, dan loopt de band tegen de schedel aan en houdt hij zichzelf tegen. Dat is de reden dat een gewone halsband bij de meeste honden werkt zonder dat iemand erover nadenkt.

Bij een windhond is die verhouding omgedraaid. De kop is smal en loopt taps toe, de nek is gespierd en breder. Een band die comfortabel om de nek zit, heeft bij de kop dus ruimte over. Schrikt de hond en zet hij zich achteruit af, dan glijdt de band over die smalle kop heen en staat er een windhond los op straat. Bij een ras dat 60 kilometer per uur haalt is dat een ander soort probleem dan bij een labrador.

Een martingale lost dat op met een tweede lus die aantrekt zodra er spanning op de riem komt, en die weer losloopt zodra de spanning eraf is. Hij wordt strakker dan de nek, maar niet strakker dan de instelling die je zelf hebt gezet. Dat is het mechanisme, en een vaste band kan het niet nadoen.

Waarom breed en zacht bij deze honden wel echt uitmaakt

Een windhond heeft een dunne huid, weinig vetlaag en een lange, slanke hals. Er zit dus bijna niets tussen de band en het weefsel eronder. Datzelfde nekje dat er elegant uitziet, heeft ook geen buffer.

Daarom hoort bij deze rassen traditioneel een brede, gevoerde band: de kracht wordt over een groter oppervlak verdeeld en de rand van de band drukt niet in een dunne huid. Onze banden verdelen de kracht wel, maar ze zijn niet gevoerd. Bij een whippet die netjes meeloopt is dat geen bezwaar. Bij een hond die kan opschrikken en zich afzetten, is een gevoerde martingale beter.

Waar wij dan wel voor werken

De identificatie. Een martingale hangt aan de haak zodra je thuis bent, want je laat een hond niet los in huis met een band die kan aantrekken. En precies daar zit het gat: op het moment dat je windhond door een open poort of een dichtgeslagen deur naar buiten verdwijnt, heeft hij vaak niets om.

Een lichte, vaste band met zijn naam erin geborduurd mag wel de hele dag om. Vindt iemand hem, dan leest die de naam en, van de penning, jouw nummer. Zo gebruiken meer windhondenbezitters het: een martingale voor het wandelen, een vaste band met naam voor de rest van de dag.

Welke maat

Meet de nekomtrek op het breedste punt, laag bij de schouders, en meet daarna de kop over de oren langs. Bij een windhond is dat tweede getal het kleinere en dat is precies het punt.

Een italiaanse windhond of een kleine whippet zit meestal in de Puppy van 15 mm, die van 21,5 tot 41 cm loopt. Een whippet of galgo komt uit op de Classic van 25 mm (L/XL; S/M: 20 mm). Een greyhound of afghaanse windhond zit qua omtrek in de Tactical (Gemaakt door Squffy) van 38 mm (L/XL; M: 25 mm), maar let op: die lijn is gebouwd voor sterke trekkers en heeft een handgreep die je bij een windhond niet nodig hebt. Twijfel je tussen Classic en Tactical, kies dan de Classic.

Hoe strak

Voor een band die alleen de identificatie doet en waar geen riem aan komt: twee vingers plat tussen band en nek. Voor een windhond geldt daarbij een extra regel die bij andere rassen niet nodig is. Trek de band, met de gesp los, richting de kop en kijk of hij er overheen komt. Lukt dat makkelijk, ga dan een gaatje strakker en test opnieuw. Zit hij ook op de strakste comfortabele stand nog los bij de kop, dan is dit ras het bewijs dat je een martingale nodig hebt en niet een vaste band.

Zet er in beide gevallen nooit een riem aan een band die over de kop kan glijden.